|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
(
Canta: Massimo Ranieri )
( Autor: E. A. Mario - 1922 )
|
Original em dialeto napolitano |
Tradução |
|
N'albero piccerillo aggiu piantato criscènnolo cu pena e cu sudore. Na ventecata giá mme ll'ha spezzato e tutt''e ffronne cágnano culore. Cadute só' giá 'e frutte, e tuttuquante erano doce, e se só' fatte amare. Ma 'o core dice: "Oje giuvinotto amante, 'e ccose amare, tiénele cchiù care". E amara comme si', te voglio bene. Te voglio bene e tu mme faje murí. Era comm''o canario 'nnammurato, stu core che cantaje matina e sera. "Scétate!" dico, e nun vò' stá scetato, e mo nun canta manco a primmavera. Chi voglio bene nun mme fa felice, forse sta 'ncielo, destinato e scritto. Ma i' penzo ca nu ditto antico dice: "Nun se cummanna 'o core". E i' mme stó' zitto. E mme stó' zitto, sí, te voglio bene. Te voglio bene e tu mme faje murí. Chiagno p'ammore, e cade 'o chianto mio, dint'a 'sta testa 'o chianto 'a sta arracquanno. Schiòppa na bella rosa e i', pe' gulio, a chi mm'ha fatto chiagnere nce 'a manno. Lle dico: "rosa mia, tu mme perduone si te scarpesarrá senza cuscienza". Ce sta nu ditto ca nce dá ragione: "Fa' bene e scorda, e si faje male penza". Pènzace buono, sí, te voglio bene. Te voglio bene e tu mme faje murí! |
Uma arvore pequenina plantei crescendo-a com pena e com suor. Uma ventania já a quebrou e todas as folhas mudam de cor. Caídos são já os frutos, e todos eles, que eram doces tornaram-se amargos. Mas o coração diz: "Oh garotão amante, as coisa amargas conserva-as mais caras". E amarga como és, te quero bem. Te quero bem e tu me faz morrer. Era como o canário apaixonado este coração que cantava de manha à noite. "Acorda", digo, e não quer ficar acordado, e agora não cante nem na primavera. Aquela a quem quero bem não me faz feliz, talvez está no céu destinado e escrito. Mas eu penso que um ditado antigo diz: "Não se comanda ao coração". E eu fico calado. E fico calado, sim, te quero bem. Te quero bem e tu me faz morrer. Choro por amor, e cai o pranto meu, dentro desta cabeça o choro a está regando. Desabrocha uma bela rosa e eu, por raiva, a quem me fez chorar a mando. Lhe digo: "rosa minha, tu me perdoas se te esmagará sem consciência". Há um ditado que nos dá razão: "Faz o bem e esquece, e se faz o mal pensa". Pensa bem, sim, te quero bem. Te quero bem e tu me faz morrer! |