|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: Sergio Bruni )
( Autor: E. A. Mario - 1911 )
|
Original em dialeto napolitano |
Tradução |
|
Comme se canta a Napule t''o vvuó' 'mpará, pecché giá te n'adduone ca dint''o core va nu raggio 'e sole, sentenno na canzone. E Napule chest'è, chesto pò dá, pò dá speranze a chi nun spera cchiù, resate allère e freve 'e passione. E basta sulamente nu mandulino p'avantá 'e ttrezze belle e ll'uocchie doce, n'aria 'e ciardino, nu filo 'e voce, nu core ardente, ca, ride o chiagne, vò' sempe cantá! Canzone ca suspirano dint'a na varca o sott'a nu barcone. Canzone, allère e triste, ca ogne core se 'mpara 'e ogne stagione. E a chi è straniero, e vène o se ne va, ó core lle dice: "Canta pure tu, ricòrdate stu cielo e sti ccanzone." E basta sulamente nu mandulino p'avantá 'e ttrezze belle e ll'uocchie doce, n'aria 'e ciardino, nu filo 'e voce, nu core ardente, ca, ride o chiagne, vò' sempe cantá! Pe' chi se canta a Napule tu 'o vvuó' sapé? P''e rrose e p''e vviole, p''o cielo e 'o mare e maje pe' fá tesore, p''ammore e p''e ffigliole. Perciò chi nasce dint'a 'sta cittá, passa cantanno tutt''a giuventù, nuttate 'e luna e matenate 'e sole. E basta sulamente nu mandulino p'avantá 'e ttrezze belle e ll'uocchie doce, n'aria 'e ciardino, nu filo 'e voce, nu core ardente, ca, ride o chiagne, vò' sempe cantá! |
Como se canta a Nápoles tu queres apreender, porque já sabes que no coração entra um raio de sol, ouvindo uma canção. E Nápoles é isto, isto pode dar, pode dar esperanças pra quem não espera mais, risadas alegres e febre de paixão. E basta somente um bandolim para cantar as belas tranças e os olhos doces, um ar de jardim, um fio de voz, um coração ardente, que, ri ou chora, quer sempre cantar! Canções que suspiram num barco ou sob a um balcão. Canções, alegres e tristes, que cada coração apreende em cada estação. E a quem é estrangeiro, e vem ou vai, o coração lhe diz: "Canta também tu, lembra deste céu e destas canções." E basta somente um bandolim para cantar as belas tranças e os olhos doces, um ar de jardim, um fio de voz, um coração ardente, que, ri ou chora, quer sempre cantar! Para quem se canta a Nápoles tu queres saber? Pelas rosas e pelas violetas, pelo céu e o mar e nunca por dinheiro, por amor e pelas garotas. Por isso quem nasce nesta cidade, passa cantando toda a juventude, noitadas de lua e manhas de sol. E basta somente um bandolim para cantar as belas tranças e os olhos doces, um ar de jardim, um fio de voz, um coração ardente, que, ri ou chora, quer sempre cantar! |