|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: Roberto Murolo )
( Autores: G. L. Cottrau - G. Genoino - 1854 )
|
Original em dialeto napolitano |
Tradução |
|
Fenesta vascia 'e padrona crudele, quanta suspire mm'haje fatto jettare. Mm'arde sto core, comm'a na cannela, bella, quanno te sento annommenare. Oje, piglia la 'sperienza de la neve, la neve è fredda e se fa maniare, e tu comme si' tanta aspra e crudele, muorto mme vide e nun mme vuó' ajutare. Vorría addeventare no picciuotto, co na langella a ghire vennenn'acqua, pe' mme ne jí da chisti palazzuotte. Belli ffemmene meje, ah, chi vó' acqua? Se vota na nennella de llá 'ncoppa: Chi è 'sto ninno ca va vennenn'acqua? E io responno, co' parole accorte: Só' lacreme d'ammore e non è acqua! |
Janela baixa de patroa cruel, quantos suspiros me fizeste tirar. Me queima o coração, como uma vela, bela, quando ouço nomear-te. Vê, pega a experiência da neve, a neve é fria e faz esfregar as mãos, e tu que és tanto áspera e cruel, me vês morto e não queres ajudar-me. Queria tornar-me um menino com um balde indo a vender água, para fugir destes prédios. Belas mulheres minhas, ah, quem quer água? Se vira uma garota de lá de cima: Quem é este garoto que está vendendo água? E eu respondo, com palavras espertas: São lágrimas de amor e não é água! |