|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: o
tenor Giuseppe Di Stefano )
( Autores: Galdieri - Barberis
- 1945 )
| Original em dialeto napolitano | Tradução |
Dimane?...Ma vurría partí stasera! Luntano, no...nun ce resisto cchiù! Dice che c'è rimasto sulo 'o mare, che è 'o stesso 'e primma chillu mare blu! Munastério 'e Santa Chiara, tengo 'o core scuro scuro, ma pecché, pecché ogne sera penzo a Napule comm'era, penzo a Napule comm'è? Funtanella 'e Capemonte, chistu core mme se schianta quanno sento 'e dí da 'a gente ca s'è fatto malamente stu paese...ma pecché? No...nun è overo! no...nun ce créro! E moro pe' 'sta smania 'e vení a Napule! Ma ch'aggi' 'a fá? Mme fa paura 'e ce turná! Paura?...Sí...Si fosse tutto overo? Si 'a gente avesse ditto 'a veritá? Tutt''a ricchezza 'e Napule era 'o core! Dice ch'ha perzo pure chillu llá! Munastério 'e Santa Chiara, 'nchiuse dint'a quatto mura, quanta femmene sincere si perdévano ll'ammore, se spusavano a Gesù! Funtanella 'e Capemonte, mo si pèrdono n'amante giá ne tènono ati ciento, ca na femmena 'nnucente, dice 'a gente, nun c'è cchiù! No...nun è overo! No...nun ce crero! E moro pe' 'sta smania 'e turná a Napule! Ma ch'aggi' 'a fá? Mme fa paura 'e ce turná! Ma pecché, pecché ogne sera penzo a Napule comm'era, penzo a Napule comm'è? |
Amanha?...Mas queria partir esta noite! Longe, no...não resisto mais! Dizem que permaneceu somente o mar, que é o mesmo de antes aquele mar azul! Monastério de Santa Chiara, tenho o coração escuro escuro, mas porque, porque cada noite penso a Nápoles como era, penso a Nápoles como é? Fontanela de Capodimonte, este coração se destroça quando ouço dizer das pessoas que tornou-se malvada esta cidade...mas porque? Não...não é verdade! Não...não acredito! E morro com esta frenesi de voltar a Nápoles! Mas o que posso fazer? Me dá medo retornar lá! Medo?..Sim...Se fosse tudo verdade? Se as pessoas tivessem falado a verdade? Toda a riqueza de Nápoles era o coração! Dizem que perdeu também aquilo! Monastério de Santa Chiara, presas dentro de quatro muros, quantas mulheres sinceras perdiam o amor, se casavam com Jesus! Fontanela de Capodimonte, agora se perdem um amante já dispõem de outros cem, porque uma mulher inocente, dizem as pessoas, não existe mais! Não...não é verdade! Não...não acredito! E morro com esta frenesi de voltar a Nápoles! Mas o que posso fazer? Me dá medo retornar lá! Mas porque, porque cada noite penso a Nápoles como era, penso a Nápoles como é? |