|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: Mirna Doris )
( Autores: E. Murolo - E. Tagliaferri - 1920 )
|
Original em dialeto napolitano |
Tradução |
|
E so' sbarcate 'nterra Marechiaro tre cumitive 'e vascio â Sanitá. So' doje coppie 'e 'nnammurate, doje maeste 'ngannaccate cu 'e marite e nu cumpare viecchio capo 'e suggitá. E che tavula speciale! 'Nterra 'o cato cu 'a frutta e 'o vino, nu mellone dint''a cantina, 'o cumpare dint''a cucina ca "discute" cu 'a principale. E 'a luna guarda e dice: "Si fosse ancora overo! Chisto è 'o popolo 'e na vota, gente semplice e felice. Chist' è Napule sincero ca pur' isso se ne va!" Divotamente mo se fanno 'a croce, comm'è ll'usanza, primma 'e accumminciá. 'O cumpare, ch'è 'struito, fa nu brínnese in pulito. Lle risponne, a una voce, tutt' 'a tavula: "Addo' va!" 'A sié Rosa ca se cunzòla pe' sti suone ca só' venute, pe' 'sta voce ch' è fina e bella, p' 'a canzone ch' è "Palummella". Palummella ca zómpa e vola. E 'a luna guarda e dice: "Si fosse ancora overo! Chisto è 'o popolo 'e na vota, gente semplice e felice. Chist' è Napule sincero ca pur' isso se ne va!" 'E ttre famiglie tornano vucanno, nu poco fatte a vino tutt' 'e tre. 'A varchetta 'e ccunnuléa, na maesta scapuzzéa. 'O cumpare parla 'e quanno, quanno 'o guappo era nu rre. 'E ffigliole, pe' sottaviento, mo se fanno na zuppetella cu 'e taralle 'int'a ll'acqua 'e mare... Ll'acqua smòppeta, fragne e pare ca 'e mmanelle só' tutte 'argiento. E 'a luna guarda e dice: "Si fosse ancora overo! Chisto è 'o popolo 'e na vota, gente semplice e felice. Chist' è Napule sincero ca pur' isso se ne va!" |
E desembarcaram a Marechiaro três comitivas do bairro Sanità. São dois casais de namorados, duas mulheres ornadas de jóias, com os maridos e um compadre velho chefe de sociedade. E que mesa especial! No chão o balde com a fruta e o vinho, um melão na cantina, o compadre na cozinha que conversa com a proprietária. E a lua olha e diz: "Se fosse ainda verdade! Este é o povo de um tempo, gente simples e feliz. Esta é a Nápoles sincera que também ela vai embora!" Devotamente agora fazem o sinal da cruz, segundo o costume, antes de começar. O compadre, que é instruído, faz um brinde em italiano. Lhe responde, em uníssono, toda a mesa: "Onde vai!" A senhora Rosa se alegra por estes músicos que chegaram, por esta voz que é fina e bela, pela musica que é "Palummella". Palummella que pula e voa. E a lua olha e diz: "Se fosse ainda verdade! Este é o povo de um tempo, gente simples e feliz. Esta é a Nápoles sincera que também ela vai embora!" As três famílias voltam remando, um pouco ébrias todas três. O barquinho os embala, uma senhora cochila. O compadre fala de quando, quando o homem de honra era um rei. As garotas, sotavento, agora se divertem ensopando os biscoitos na água do mar. A água bate, freme e parece que as mãozinhas sejam de prata. E a lua olha e diz: "Se fosse ainda verdade! Este é o povo de um tempo, gente simples e feliz. Esta é a Nápoles sincera que também ela vai embora!" |