|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: Fausto
Cigliano )
( Autores: R. Murolo - Oliviero - 1959 )
|
Esta musica me foi enviada pelo meu querido amigo italiano Franco Cacciafesta |
| Original em dialeto napolitano | Tradução |
'Ncoppa 'a na strada janca e sulagna, 'mmiez'a ll'addore e a ll'aria 'e campagna, na carretta piccerella chianu, chianu, se ne va. Nun s'affatica stu ciucciariello, nun tene pressa. Ch' 'a tene a fá? E sta luntano stu paisiello addó' nisciuno c' ha da aspettá. E tira, tira, tira oje ciucciariello, 'sta carrettella, tírala tu. E sona, sona, sona 'o campaniello, ma chi aspettava nun ce sta cchiù. Na femmena busciarda mm' ha lassato, luntano da 'a campagna se n' è ghiuta. E tira, tira, tira oje ciucciariello, pe' 'n' ata parte pòrtame tu. Oje, ciucciariello buono e aggarbato, tu ca nc' hê visto sempe abbracciate, na prumessa 'e matrimonio, a sentiste pure tu. Essa diceva: "Si' 'a vita mia, e a primmavera c'îmm''a spusá". Nun era overo, fuje na buscía, se n'è partuta, chisà addó' sta. E sona, sona, sona 'o campaniello, ma chi aspettava nun ce sta cchiù. Na femmena busciarda mm' ha lassato, luntano da 'a campagna se n' è ghiuta. E tira, tira, tira oje ciucciariello, pe' 'n' ata strada pòrtame tu. 'Ncoppa 'a na strada janca e sulagna, 'mmiez' a ll'addore e a ll'aria 'e campagna, na carretta piccerella chianu, chianu, se ne va. |
Por uma estrada branca e solitária, no meio do cheiro e do ar de campanha, uma carroça pequenina devagar, devagar, vai andando. Não afadiga-se este burrinho, não tem pressa. Porque ter pressa? E é distante este vilarejo onde ninguém está nos esperando. E puxa, puxa, puxa oh burrinho, esta carrocinha puxa-a tu. E toca, toca, toca a campainha, mas quem esperava não está mais aí. Uma mulher mentirosa me deixou, longe da campanha se foi. E puxa, puxa, puxa oh burrinho, por uma outra estrada leva-me tu. Oh burrinho bom e agradável, tu que nos viste sempre abraçados, uma promessa de matrimonio, a ouviste também tu. Ela dizia: "És a vida minha, e na primavera nos casaremos". Não era verdade, era uma mentira, foi-se embora, quiçá onde está. E toca, toca, toca a campainha, mas quem esperava não está mais aí. Uma mulher mentirosa me deixou, longe da campanha se foi. E puxa, puxa, puxa oh burrinho, por uma outra estrada leva-me tu. Por uma estrada branca e solitária, no meio do cheiro e do ar de campanha, uma carroça pequenina devagar, devagar, vai andando. |