|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: Mario Merola )
( Autores: Pugliese - Rendine - 1958 )
|
Original em dialeto napolitano |
Tradução |
Dint'a na casarella fredda e scura, addó' na vota 'n ce traseva 'o sole, mo stóngo io sulo e tengo na paura ch'a poco a poco mme cunzuma 'o core. Paura ca mme struje 'sta malatia senza vedé cchiù Napule, senza vedé cchiù a te. Vurría turná addu te, pe' n'ora sola, Napule mia, pe' te sentí 'e cantá cu mille manduline. Vurría turná addu te comm'a na vota, ammore mio, pe' te puté vasá, pe' mme sentí abbracciá. 'Sta freva ca nun mme lassa maje! 'Sta freva nun mme fa cchiù campá. Vurría turná addu te pe' n'ora sola, Napule mia, vurría...vurría...vurría, ma stóngo 'ncróce! 'Sta freva ca nun mme lassa maje! 'sta freva nun mme fa cchiù campá. Vurría turná addu te pe' n'ora sola, Napule mia, vurría...vurría...vurría, Napule mia. |
Dentro de uma casinha fria e escura, onde quase nunca entrava o sol, agora estou sozinho e sinto um medo que pouco a pouco me consome o coração. Medo que me mate esta doença sem poder ver mais Nápoles, sem poder ver mais você. Queria voltar para ti, só por uma hora, Nápoles minha, para te ouvir cantar com mil bandolins. Queria voltar para ti como uma vez, amor meu, para poder te beijar, para me sentir abraçar. Esta febre que não me deixa nunca! Esta febre não me deixa mais viver. Queria voltar para ti, só por uma hora, Nápoles minha, queria...queria...queria, mas estou na cruz! Esta febre que não me deixa nunca! Esta febre não me deixa mais viver. Queria voltar para ti, só por uma hora, Nápoles minha, queria...queria...queria, Nápoles minha. |