|
Italia |
|
Sempre |
Musica Italiana
( Canta: Mario Merola )
( Autores: L. Bovio - F. Albano - 1929 )
|
Original em dialeto napolitano |
Tradução |
|
Felicissima sera, a tutte sti signure 'ncruvattate e a chesta cummitiva accussí allèra d'uommene scicche e femmene pittate. Chesta è na festa 'e ballo, tutte cu 'e fracchesciasse sti signure, e i', ca so' sciso 'a copp''o sciaraballo, senza cerca' 'o permesso, abballo i' pure. Chi so'? Che ve ne 'mporta! Aggio araputa 'a porta e so' trasuto ccá. Musica, musicante, fatevi mórto onore. Stasera, 'mmiez'a st'uommene aligante, abballa un contadino zappatore. No, signore avvocato, sentite a me, nun ve mettite scuorno, io, pe' ve fá signore, aggio zappato e sto' zappanno ancora, notte e ghiuorno! E so' duje anne, duje, ca nun scrive nu rigo â casa mia, Vossignuría se mette scuorno 'e nuje, pur'i' mme metto scuorno 'e 'ossignuría" Chi só'? Dillo a 'sta gente ca i' songo nu parente ca nun 'o può caccia'. Musica, musicante, è bella ll'allería. I' mo ve cerco scusa a tuttuquante si abballo e chiagno dint''a casa mia. Mamma toja, mamma toja se ne more, 'o ssaje ca mamma toja more e te chiamma? Meglio si te 'mparave zappatore, ca 'o zappatore nun s''a scorda 'a mamma. Te chiamma ancora: "Gioja", e, arravugliata dint''o scialle niro, dice: "Mo torna, core 'e mamma soja, se vene a pigliá ll'ùrdemo suspiro". Chi só'? Vuje mme guardate? Só' 'o pate, i' sóngo 'o pate e nun mme pò cacciá! Só' nu fatecatóre e mangio pane e pane. Si zappo 'a terra, chesto te fa onore. Addenócchiate, e vásame sti mmane! |
Felicíssima noite, a todos estes senhores com gravata e a esta comitiva tão alegre de homens elegantes e mulheres maquiadas. Esta é uma festa dançante, todos com o fraque estes senhores, e eu, que desci da charrete, sem pedir permissão, danço eu também. Quem sou eu? O que vos interessa! Abri a porta e entrei aqui. Musica, músicos, conquistai muita honra. Esta noite, entre estes homens elegantes, dança um camponês cavador. Não, senhor advogado, escutai, não ficai envergonhado, eu, para fazer-vos tornar senhor, cavei e estou cavando ainda, noite e dia. E há dois anos, dois, que não escreveis uma linha para a casa minha, vossa senhoria tem vergonha de nós, eu tenho vergonha de vossa senhoria. Quem sou eu? Fala pra esta gente que sou um parente que não pode mandar embora. Musica, músicos, é bela a alegria. Eu agora peço desculpas a todos se danço e choro dentro da casa minha. Tua mãe, tua mãe está morrendo, o sabes que tua mãe morre e te chama? Era melhor se te tornavas um cavador, porque o cavador não se esquece da mamãe. Te chama ainda: "Jóia" e, envolvida no xale preto, diz: "Agora volta, coração da mãe sua, vem pra assistir ao ultimo suspiro". Quem sou eu? Vocês me olhais? Sou o pai, eu sou o pai e não pode mandar-me embora! Sou um trabalhador e como pão com pão. Se cavo a terra, isto e uma honra pra ti. Ajoelha-te e beija estas mãos! |